جنوب دیار نخل و آفتاب، شرجی و دریا
جغرافیای طبیعی جنوب را همگان با خلیج فارس، نخلستان‌های میناب و رودان و حاجی آباد و....می شناسند، هرگاه که جهت تفرج به سرحدات و مناطق خوش آب و هوای کشور سفرکنی و با مردم ساکن در مناطق سردسیر به گفتگو بنشینی به محض اولین تعارفات رایج از لهجه، گویش، از سادگی و صداقتت و البته از چهره ی آفتاب سوخته اما مهربانت می فهمند که جنوبی هستی، اما جنوب فقط دیار نخل و آفتاب و شرجی نیست، جنوب قدمتی دارد به بلندای تاریخ و ابهتی دارد به عظمت آسمان، جنوب را به مردمان سختکوش، پرتلاش، ساده دل و مهربان و البته صبورش می شناسیم همان مردمانی که در طول تاریخ همواره آماج حملات بیگانگان و دشمنان ایران عزیز قرار گرفتند و میگیرند از تجاوز پرتغالی ها در زمان شاه عباس صفوی گرفته تا جنگ تحمیلی و بی رحمانه ی کنونی آمریکای جنایتکار و اسرائیل کودک کش، پرتقالی ها قشم و هرمز را مورد حمله قرار دادند اما شاه عباس با شجاعت آنها را بیرون کرد.
اینک آمریکایی های بی رحم و جنایتکار نه تنها به قشم و لارک و ابوموسی و تنب کوچک و بزرگ حمله کرده بلکه کیش و لنگه و جاسک و سیریک و رودان و حاجی آباد و خمیر و بستک و پارسیان را مورد تهاجم قرار داده و می‌دهد، حمله به مدرسه شجره طیبه ی میناب یکی از بی رحمانه ترین و ضدبشری ترین جنایت در طول تاریخ بود، جنایتی که ۱۶۸ کودک بیگناه همراه با والدین و معلمین شان را به شهادت رساند، تاریخ می نویسد، تاریخ گواهی می‌دهد که جنوب همواره علاوه بر رنج محرومیت، رنج جنگ را هم تحمل کرده و خواهد کرد اما هیچگاه مردمان دلیرش ذره ای از خاکش را به دشمن نخواهد داد، آری جنوب و جنوبی را نه فقط به شرجی و گرما و نخل و آفتاب باید شناخت، بلکه جغرافیای طبیعی و انسانی جنوب را باید به دلاوری، شجاعت، شهامت و البته ایثار و جانفشانی در راه سرافرازی وطن باید شناخت و به جهان معرفی کرد.
به قلم: همایون راستین
